Nega butun dunyo davlat tilini talab qiladi, O‘zbekistonda esa bu “millatchilik” hisoblanadi?

Germaniya. Doimiy yashash uchun emas, vaqtincha ishlash uchun kelganlarga ham nemis tilini B2 darajada bilish majburiy. O‘rismi, o‘zbekmi, ukrainmi — farqi yo‘q. Qoida bitta: “Tilni o‘rgan — keyin ishla.” Hech kim “Nemislar millatchi, o‘z tilimizda gapirish huquqimizni buzyapti”, deb nolimaydi.

Polsha. Polyak tilini bilmasang, seni odam sifatida qabul ham qilishmaydi. Mamlakatda qolmoqchimisan? Iltimoh — polyak tili va tarixidan imtihon topshir. O‘ta olmadingmi? Demak, yo‘l yo‘q.

Rossiya. Gap oddiy gastarbayter haqida ketyapti. Unga ham rus tili va tarixini bilish shart qilib qo‘yilgan. Birortasi chiqib “ruslar millatchi” demaydi.

Dunyo bo‘ylab qonun — til orqali hurmatni talab qiladi.

Ammo…

O‘zbekistonda bir fuqaroga: “Siz bu yurtda doimiy yashaysiz, marhamat, davlat tilini o‘rganing”, desangiz — bir zumda “millatchi”, “fashist”, “boshqa millatlarga hurmatsiz”, degan tamg‘alar yog‘iladi. So‘ng butun “liberal” xonanda-blogerlar fitnada ishtirok etib chiqishadi.

Nega?

Nega o‘z yurtida davlat tilini himoya qilish — faqat O‘zbekistonda “millatchilik” hisoblanadi?

Bu ikkiyuzlamachilik, bu — tiliga, davlat ramzlariga, milliy qadriyatlarga bo‘lgan hurmatsizlikni himoya qilishdir.