Holva ichidagi achchiq qalampir

Sal avvalroq o‘zbek matbuotida Mehnat vazirligi va Migratsiya agentligi mas'ullari Rosssiyaga safar qilib, ko‘plab uchrashuvlar o‘tkazgani, bo‘lajak migrantlar uchun ish shart-sharoitlari borasida muzokaralar olib borgani haqida bir qancha maqolalar chiqqandi.

Yaqinda esa «Eltuz»da mehnat migrantlari eksporti mamlakatimiz uchun strategik maqsad bo‘lmasligi haqidagi fikrlarni o‘qidik.

Darhaqiqat, mehnat migratsiyasi O‘zbekiston uchun, uning xalqi uchun majburiy qadam bo‘lib turibdi. Chunki bu jarayon ijobiy jihatlari bilan birga ko‘plab salbiy omillari bilan ham ahamiyatlidir.

Avvalo, O‘zbekistonda juda avj olgan va bugun ham davom etayotan ommaviy migratsiya millatning genofondini abgor qilayotganini esdan chiqarmaslik kerak.

Rossiyadan o‘lib kelayotgan yuzlab, balki minglab o‘zbeklar haqida ko‘p yillardan beri eshityapmiz. Bundan tashqari, noqulay mehnat sharoitlari, noinsoniy munosabatlar sabab qanchadan-qancha yurtdoshlarimiz kasal bo‘lib qaytmoqda.

Ikkita yaqin tanishim bir necha yil Rossiyada ishlagandi. Ularning ikkalasi ham buyrak kasali orttirib kelib, oxir-oqibat yoshgina o‘lib ketdi. Ortida farzandlari qoldi, bevalari qoldi.

Bunday misollarni minglab keltirish mumkin bugun O‘zbekistonda va bu holatlar jamiyatga ham o‘z ta'sirini o‘tkazadi. Zero, otasiz qolgan farzandlar va beva qolgan yosh ayollar ham shu jamiyat a'zolaridir.

Bundan tashqari, oylar, yillar davomida ota-onasiz o‘sayotgan farzandlarning tarbiyasi oqibatlari ham ertaga jamiyatda shunday keskin aks-sado berishi mumkinki, bu yaxshilikka emasligi aniq.

Albatta, hozir migratsiyani tartibga olish juda muhim masala. Lekin har qanday holatda ham asosiy ish o‘rinlarini yurtimizning o‘zida yaratish choralarini ko‘rish kerak.

Germaniya yoki Yaponiya aholisining qariyotgani hisobiga migrant taklif etadi. Iqtisodiyoti tobora gurkirayotgan Janubiy Koreyaga arzon ishchi kuchi kerak.

Jadal rivojlanayotgan Polshaga Yevropaning taraqqiy etgan davlatlariga yo‘l olgan fuqarolari o‘rnini to‘ldiradigan ishchi kuchi lozim.

Ammo bugun prezidentning avvalgi o‘tmishdoshidan farq qiladigan ijobiy sa'y-harakatlari bilan xalq og‘irini yengil qilish, to‘g‘ri rivojlanish sari yuz tutayotgandek ko‘rinayotgan yurtimizga o‘zimizning mehnatkashlar kerak emasmi?

Axir ular orasida ham qanchadan-qancha malakali mutaxassislar bor-ku. Rivojlanishni istar ekanmiz, avvalo, ana shular uchun ish o‘rinlari yaratish zarur.

Tepada o‘tirgan amaldorlar faqat tanish-bilishlari, soqqasini cho‘zganlarni ishga olaversa, imkonsiz boshqa mutaxassislar chetga chiqib ketaversa, bugun ko‘zlanayotgan maqsadga erishish shunchalik qiyinlashib boraveradi.

Mehnat migrantlari eksporti bizga hozir qanchalik shirin ko‘rinmasin, bu holvaning ichiga achchiq qalampir qo‘shilganini ham unutmasligimiz kerak.

Shuhrat Omon
Eltuz.com