O‘zbek qamog‘idagi maxbuslar doimiy ochlikda yashaydilar

Maxbuslar hech qachon oziq ovqatni to‘liq olmaydi. Albatta olib qolishadi. Masalan, kiritgan choy, shakar-qand, sigaretlaringizni yarmini maxbusga beradi. 159 modda bilan qamalgan o‘zimning akam misolida ko‘rganman buni. Ming azob bilan, yalinib, yig‘lab, yana ustiga pora berib, ovqat kirgizsak, akamni tergovchi xonasiga chaqirib, ko‘zi oldida biz kiritgan ovqatni bermay, ustidan kulib, ovqatini yeb o‘tirishgan.

Buni akam sud paytida aytgan. Keyin sud vaqtida ham, maxbuslarni ertalabdan olib kelib, yerto‘lasiga tiqib qo‘yadi. Sud allaqachon boshlanib, qachon tugasa ham sudlanuvchilar och o‘tirishga majbur. Ba'zida bir mahal non va suv berishi mumkin, bo‘lmasa shu ham yo‘q.

Sud paytida qo‘riqchi mentlar og‘ziga kelgan summani so‘raydi. Bermasangiz tamom, yaqiningiz och qoladi. Masalan olgan ovqatingizni 5 beravar qimmat pora evaziga kiritasiz. Har bir sudlanuvchining stavkasi bor. 159 bo‘lsa, ishi og‘ir, balo-battar, deb, oddiy qorovuli ham falon puldan keladi. Bir xil ifloslari “dollarda berasan”, deydi.

O‘zbek maxbusining ovqatiga qamoq noziri sherik bo‘ladi. Hozir bundan ham battar bo‘lib ketgandir…

Rassom Elsevar
matn Dilobar Erkinzoda
Eltuz.com