«El va tuzing bilan birga bo‘l!»

Yuksak didli shoir do‘stimiz  Boltaboy Begmatovning maddox shoirlarga e'tirozi:

Shoirlar poytaxtga ko‘chib ketdilar,

Otiz senga qoldi, chel senga qoldi.

Shoirlar poytaxtni makon etdilar, 

Qaqragan ariqlar, ko‘l senga qoldi.

Qoldi qum, tuz bosgan, bemor dalalar,

Chorva senga qoldi, cho‘l senga qoldi.

Qoldi sodda, tanti, jo‘mard bolalar,

Ketmon senga qoldi, bel senga qoldi.

Yurak kabi yaqin, jigardek qiymas, 

Sabr, matonatli el qoldi senga.

Shijoatli, lekin osonni suymas,

Mo‘'min va kamsuqum fe'l qoldi senga.

Sen-chi, qocholmaysan poytaxtga illo,

Mehring uzolmaysan shu ona yerdan.

Yenging shimarasan aytib, «Bismillo!»

Kuylaging oqarar sho‘r ta'm terdan.

Tongdan shomga qadar bilmaysan tinim,

Boladay quvnaysan, rizq-ro‘z yaratib.

Yuragingdagi shasht so‘nmasin, inim!

Yurma hasad etib, yurma qahr etib!

Qo‘yaver, shoirlar tursin shaharda,

Sen ketmon, o‘rog‘ing, beling bilan bo‘l!

Baxt shaharda emas, mehnat, mehrda,

Sen shu dala-tuzing, eling bilan bo‘l!

Boltaboy Begmatov